Udaberriko
egun polit bat zen, amak oilategiko oilasko ederrena hil zuen, ttantta
Mikaela bazkaltzera heldu zen. Haurrok ez genuen ezagutzen ttantta
Mikaela, baziren hogei urte Kubara joana zela. Amaren lehengusua zen
eta haren historia sarritan aditua genuen su ondoan. Gazte ezkondu
eta senarrarekin Kubara joan zen; senarrak Donostiako elkarte
gastronomiko batean abestu egiten zuen; “Los Xei” deritzon talde
bat osatu zuten bortz lagunek eta Bartzelonan ari zirela abesten,
kubatar enpresari batek egin zituen urte bateko kontratatu. Presaka
ezkondu zen gure ttantta, eta ezkon bidaia hasiera urte batekoa,
hogei urte luzatu zuten. “Oh Pepita, Pepita de Mallorca... edo Buen
menu... Buen menu.. eta horrelakoak abesten zituen taldeak egunero
Tropicana kabaretean. Xarmanki egin ziren laketu Kuban, etxe eder
baten jabe ziren, eta irlako elitearekin egiten zuten bizia.
1959an
Fidel Kastro Habanan sartu zenean, dena utzi eta Miamira ihes egin
zuten. Edozer gerta ere sosa batzuk zituzten han altxatuak. Gibelat
egiterik ez zegoela ikusi zutenean, Euskal Herrira etorri ziren.
Automobil
handi batekin hasi ziren gure baserrira heltzen, gurdi bide zakar bat
zen bidea, eta lohian trabatu egin ziren; idiak uztartu eta aita
joan zen kotxea putzu hartatik ateratzera. Gaizki pasa zuen gure
Mikaelak trantze hartan, pinpilinpauxa baten antzera kolorez jantzia,
harri bitxiz gainezka, haren zapata finak, lohiez blai... ez zen
nahi orduko gurera ailegatu.
Bazkal
ostean liluratu gintuen Habanako kontu kontari; haien etxe politaren
xehetasunak, baratza eta ur putzuaren xarma, osabaren zaldi zuriaren
jauziak, bi neskameen fidelitatea... Etxe nagusietan egiten zituzten
bestak, Batista diktadorearen etxeko dantzaldiak, kontzertuak,
barbakoak...
Osabak
“allí en la habana” abestu zigun, eta arras ongi pasa genuen.
Argazki kamera bat Miamitik ekarri zuten eta mahai inguruan denok
bapo-bapo jarrita argazki bat egin zigun osabak.
Arratsalde
apalean ttantta karibe-minez nire amari kexu mintzo zitzaion; Kuban
galdutakoak ez zion lorik egiten uzten; haren bizi zoragarria
bizardun basa batzuk bat batean kendu egin zioten. Karibeko argia,
itsasoaren kolorea, ilunabarreko haize epela...
Anitz
urte geroago nire semearen gelako paretetan Che eta Fidelen
argazkiak ikusten nituen eta gustatu ere, hainen ziren
erakargarriak!
Ttantta
Mikaelak baleki!
No hay comentarios:
Publicar un comentario