Larrean artaldearen
biltzen zen Moises ilunabar hartan, oinaztargi batek ortzia argitu
eta Jinkoa mintzatu zitzaion. Moises larriturik belaunikatu zen. Har
ezazu zure herria eta ilargi berriarekin zoazte ihes, zuen bila datoz
eta, ahots gardenez aditu zuen Jinkoa. Aspalditik ziren laketuak
Egipton, baina lekutzerik bertze ez zuten. Bildu zuen Moisesek bere
herria eta behar-beharrezko aferak biltzeko agindu zuen. Moises
artzaina zen eta artaldea bere gisa uzteak mina ematen zion. Bildots
xarmantak behea, gogoeta bat izan zuen. Berriz ere bere herriari
zuzendu zitzaion: ilargi berri bezperan janen ditugu bildotsak, gure
azken afaria izanen da Egipton. Erran zien. Abilezia handiko gizona
zen Moises, tinko zuzendu zuen herria oztopo guzien gainetik,
itsasoko urak zituen zatitu, bide baten irekitzeko.
Ia bi mila urte geroago,
Canaan-n ziren egokituak. Maria neskatila polit bat zen, goiz batean
amari aztoratua joan zitzaion; bartatsean oinaztargi batekin batera
uso bat bere gelan sartu zela, eta; Jinkoaren espiritua naiz eta
ernaltzera natzaizu, haren semea sortuko duzu, Jesus erranen diotena;
ahots gozoz erran eta joan zela usoa hegan, gero, lo sakon gozo
batean murgildu zela. Mariaren familia nahiko arrunta zen, sosa
gutikoa, nola nahi ere senar bat bilatu behar zioten alabari, sortu
berriak aita bat izan zezan. Sotoan zurgin bat bizi zen, urte batzuk
bazituen, gizon zintzoa eta beti Jinkoaren aginduetara bizi zena.
Jose erraten zioten. Harekin mintzo zen Mariaren aita eta, ez dakigu
zein izan ziren arrazoiak gizona konbentzitzeko, baina, Mariarekin
ezkondu zen.
Jesus mutiko ederra, eta
mintzo onekoa suertatu zen, ez zuen zurgingoa laket, eta lagunekin
hasi zen kale borrokan. Erromatarrek zuten herria menpe, eta haiek
igorri egin behar zituzten. Jesusen tresna oberena solasa zen,
populista, herria salbatzaile baten beharrean, Jinkoaren semea ontzat
hartu zuten.
Jesusen etxean pazkotan
bildotsa ez zen barkatzen, Egiptotik atera ziren eguna ospatuz, baina
mutila berritzailea zen eta gurasoen aurka, guti bazen ere zerbait
egiteren, gaztetxean bildu zuen taldea, eta ogia eta ardoarekin
ospatzea otu zitzaion. Aitzina pazkotan, ogia bere gorputza, eta
ardoa bere odola, izanen zen oturuntza. Gero mozkorraldia pasatzen
olibondo batzuen azpian lo gelditu ziren. Erromatarrek taldean
infiltratu bat zeukan erosia eta goizeko ordu ttikitan Judasek Jesusi
musu eman zion...
Bi mila urte geroago
pazkotan neure etxean bildotsa ez da barkatzen. Zehatz ez dakit
zergatik, amaren gaindik datorkigun zaletasuna delako, Edo arras
gustuko dugulako. Errito bat nola nahi ere. Amatxi Lizarrakoa zen, eta zurgin baten alaba,
sosa gutikoa, haren arbasoak baliteke juduak izatea. 1498 urtean
judoak Nafarroatik igorri zituzten, gehienak Baiona aldera heldu
ziren. Baina denak joaterik izan al zuten? Gauza da, ogia eta
ardoarekin ez dugula pazko eguna ospatzen.
No hay comentarios:
Publicar un comentario