TXANGOA

Urtea txango batekin bukatu, horixe pentsatu genuen. Aukerak aztertzen hasi ginen, ez zen erraza, hamar lagun ginen eta adin anitzekoak; amatxi, ahizpa, alba, lehengusu, iloba nerabeak…  hasieran, bakoitzak bere aukerari tinko heltzen zion, azkenik Egiptok irabazi zuen. Madrilen hartu genuen hegazkina El Kairo-ra, bertze bat Assuan-era. Aduana tramiteak eta bisatuak egin ondoren Nilo ibaian hotel moduko ibai-garraio batean eman ziguten ostatu.

Hurrengo goizean goiz,   Assuango prestik itzuli bat egin, eta antzinako harrobian bukatu gabeko obelisko erraldoia ikusi,  bazkal ondoan belaontzi batean Nilo nabigatu.  Ibaia bare, zerua urre kolore, haizea filin, falan ferekatzen… iluntzean eguzkia ortzian gorri gorri. Amatxi nekatuxe, neskatiko eta mutiko koxkorrak saltoka, denak afaltzera.  Berriz goiz jaiki, goizeko bortzak aldera. Gosaldu eta Abu Simbel-era Ramsses handiaren aginduz egin zituen bi tenpluak ikustera; bat bere  izenean bertzea Nefertari bere emaztearen izenean. Tenpluak harriz harri tokiz aldatu zituzten Nasser lakua egin zutenean.  Beraz ederrak tenpluak, jendez gainezka, zail egiten da haien edertasuna gozatzea.  Bi egun tenplu bisitan, handienak Luxor eta Karnak, aharien etorbideak lotzen dituenak. Mikel eta Sara hamahiru eta hamasei urtekoak, muturluze; gurasoak ero, argazki kamera sutan. Amatxi ikusminez, jakinik ez dela berriz  etorriko dena nahi du ikusi. “Erregeen bailara” non  faraoiak hilobiak egiten zituzten basamortuan. Ehunka daude, baina erdiak ere ez daude irekiak, hiru bisitatu ditugu, zulo sakonak eta beldurgarriak, xarmanki dekoratuak baina biluzik, gehienak lapurtuak izan direlako. Tutankhamon-enaren atarian egon gara, baina ezin sartu, osorik aurkitu zuten eta hustu, El Cairo-ko museora dena eramateko. Erotzeko modukoa da faraoi gaztetxoaren hilobi arreoa, dena urrezkoa; El Cairoko museoa handia eta interesgarria; faraoien hilobi altzariek zer pentsa ematen dute, hantxe baitaude berpizten direnerako janariak eta edariak, arropa eta oinetakoak… Beraz, fede handikoak ziren. Gela batean faraoi momia tristeak hilkutxatan, erronkan, hemen gaude, eta geldituko ere adierazten.

Bi egun gelditzen zaizkigu; biharamunean  Gizah-ko  piramideak eta Kefren-en Esfingea ikustera joatekoak gara, afaltzen ari garela taldeko gaztetxoak wifi lortu dute eta ez usteko albistea dago,  Giza-an bertan lehergailu bat jarri dute eta turista autobus bat betean harrapatu du, hiru hildako eta zortzi zauritu. Zer egin? Deus ez, ezin dugu deus egin. Ezin dugu arriskua ekidin; Gaur piramidetan, bihar hotelean, edo merkatuan… nork daki. Ongi lo egin eta goiz abiatu gara piramidetara. Bezperan gertatutakoaz inork aipatu ere. Eguna zoragarria dago eta piramideak sinesgaitzak dira, haien oinetan xinaurri bat sentitzen zara. Eraikinaren handitasuna eta perfekzioak mutu uzten zaitu. Helduak oinez abiatu gara Kefren-en  esfingea ikustera, gaztetxoak gameluz. Esfingea da Egipton ikusteko gure azken lan erraldoia. Eta beraz ederra bidaia agurtzeko. Esfingea 2600 K.A. harri bakarrean eraikia, 57 metro luzera eta 20 altuera, lehoi erraldoia Kefren faraoiaren buruarekin.  Beldurgarria, sekulakoa.